بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در حاشيه مصياح كفعمى است كه در كتاب خواص القرآن ديدم ، هر كه شب جمعه ، پس از نماز شب هزاربار سوره كوثر بخواند و هزاربار صلوات بر محمد و آلش بفرستد، پيغمبر - صلى الله عليه و آله - را در خواب ببيند.⁽⁶⁰⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در مصباح كفعمى است : هركس بخواهد يك پيغمبرى يا امامى با كسى ديگر يا پدر و مادر خود را در خواب بيند،
بايد سوره والشمس - والليل - قدر - جحد - اخلاص و معوذتين بخواند و آن گاه صدبار اخلاص را بخواند و صدبار صلوات بر پيغمبر - صلى الله عليه و آله - فرستد و با وضو بر پهلوى راست بخوابد و هر كه را خواهد در خواب ببيند و هر چه خواهد با آنها سوال و جواب كند.
گفته : در نسخه ديگر همين دستور را ديدم جز اين كه هفت شب چنين كند پس از خواندن دعايى كه اولش اين است : اللهم اءنت الحى الذى لا يوصف تا آخر دعايى كه آيد. ⁽⁵⁹⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در دعوات تلعكبرى آمده است : اگر كسى بخواهد رسول خدا - صلى الله عليه و آله - را در خواب ببيند، بر اين عمل مداومت كند:
شب هاى جمعه ، پس از نماز مغرب تا وقت نماز عشاء - يعنى پس از غروب شفق - بر آن حضرت - صلى الله عليه و آله - صلوات بفرستد، و با كسى سخن نگويد، و آن گاه دو ركعت نماز به جاى آورده ، در هر ركعت ، پس ‍ از حمد سه بار سوره توحيد بخواند و سپس دو ركعت ديگر بخواند، در هر ركعت پس از حمد هفت مرتبه سوره توحيد و پس از نماز به سجده رود و هفت بار صلوات بفرستد و هفت بار بگويد:
سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اكبر
سپس بنشيند، دست ها را بلند كند و بگويد:
يا حى يا قيوم ، ياذالجلال و الاكرام ، يا اله الاولين و الاخرين ، يا رحمن الدنيا و الاخرة و رحيمها، يا رب يا رب يا رب يا رب يا عظيم الجلال ، يا عظيم الجلال ، يا عظيم الجلال ، يا بديع الكمال ، ياكريم الفعال ، يا كثير النول يا دائم الافضال ، يا كريم يا متعال ، يا اول بلا مثال ، ياقيوم به غير زوال ، يا واحد بلا انتقال ، يا شديد المحال ، يا رازق الخلايق على كل حال ، ارنى وجه حبيبى و حبيبك محمد - صلى الله عليه و آله - فى منامى يا ذالجلال و الاكرام
و آن گاه بر جنت راست خود رو به قبله بخواند، و پيوسته صلوات بفرستد تا خواب رود كه ان شاءالله پيامبر - صلى الله عليه و آله - را در خواب مى بيند.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از مجموع الدعوات تلعكبرى از اهل بيت - عليه السلام - روايت شده است كه :
وقتى مى خواهى در خواب آن چه را كه نياز دارى ببينى و براى تو شرح دهند، سوره حمد - معوذتين - قل هو الله - اناانزلناو آيه الكرسى را با وضو بركف دست راستت بنويس و چون خوابيدى بگو: اءهياشراهيا به من بنما در خوابم چنين و چنان و بگو اللهم صل على محمد و آله سادتى و موالى و اءرنى ذلك بقدرتك انك على كل شى ء قدير با طهارت در جامعه پاك بخواب و سوره والشمس - والليل - والتين را هر كدام هفت بار بخوان و پس از آن بگو اللهم صل على محمد و آل محمد واجهل لى من اءمرى فرجا و مخرجا كه در خواب به تو دستور كارت را بدهند، تا هفت شب پياپى چنين كن ، كه يكى در شب يكم يا دوم يا پنجم يا هفتم به خوابت آيد و چاره كار تو را به تو گويد. ⁽⁵⁸⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق (ع )فرمودند: هركس مى خواهد رسول خدا را در خواب ببيند، بعد از نماز عشا، غسل كاملى بكند و چهار ركعت نماز با چهار صد آيه الكرسى بخواند (در هر ركعت بعد از حمد صد بار) و هزار بار بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد پس در جامعه نويى كه كسى در آن نخوابيده بخوابد، دست راست را زير گونه راست بگذارد و صدبار تسبيحات اربعه را بگويد كه دنبال آن لا حول و لا قوه الا بالله نباشد و صدبار بگويد: ما شاء الله ⁽⁵⁷⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

مردمى به امام جواد - عليه السلام - عرضه داشت :
پدرم مرده و مالى از خود بر جاى گذاشته كه نمى دانم كجاست ، من عيالمند و از دوستداران شما هستم .
امام - عليه السلام - به او فرمود: شب پس از نماز عشا بر محمد و آل محمد صلوات بفرست ، پدرت را در خواب مى بينى . او محل مال را به تو نشان خواهد داد.
مرد به دستور آن حضرت (ع )عمل كرد. پدرش را در خواب ديد كه به او گفت : پسرم ! مال در فلان محل است و به فرزند رسول خدا - صلى الله عليه و آله - بگو كه من تو را بر محل مال آگاه نموده ام .
او از خواب بيدار شده ، رفت و مال را از همان محل برداشت ، و آن گاه جريان را به امام جواد - عليه السلام - خبر داد.
امام - عليه السلام - فرمود: سپاس خداى را كه تو را گرامى داشت .

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از على - عليه السلام - روايت شده است كه :
هركس بخواهد خدا در خوابش به او نمايد آن چه خواهد، پيش از خوابيدن شش ركعت نماز بخواهد در ركعت اول خود يكباره ، والشمس هفت بار و در ركعت دوم حمد يكبار، والليل هفت بار و در ركعت سوم حمد يكبار، والضحى هفت بار و در ركعت چهارم حمد يكبار، الم نشرح هفت بار، و در ركعت پنجم حمد يكبار، والتين هفت بار، و در ركعت ششم حمد يكبار، انا انزلنا هفت بار و وقتى نماز را تمام كرد خدا را ثنا گويد و صلوات بر پيغمبرش ‍ فرستد و آن گاه گويد:
اللهم رب محمد و رب ابراهيم و موسى و رب اسحق و يعقوب و وب جبراييل و ميكاييل و اسرافيل و عزراييل و منزل التورات و الانجيل و الربور و الفرقان العظيم اءرنى فى منامى الليله ما اءنت اعلم به منى
اگر در شب يكم تا سوم خواب ديد كه بهتر وگرنه به هفتم نرسد كه به مقصود رسد. ⁽⁵⁶⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از امام صادق عليه السلام روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: صلوات فرستادن شما بر من ، اجبات دعاى شما و پاكيزگى اعمال تان مى باشد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از على - عليه السلام - نقل كرده اند كه : بر محمد و آل محمد صلوات بفرستد؛ زيرا كه خداوند عزوجل ، در وقتى كه محمد صلى الله عليه و آله را ياد كنيد و او را دعا نماييد و در حفظ او بكوشيد، دعاى تان را قبول خواهد فرمود.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رجاء بن ابى ضحاك مى گويد:
امام رضا - عليه السلام - دعاهايش را با صلوات فرستادن بر محمد و خاندان او شروع مى كرد، و در نماز و غير آن زياد صلوات مى فرستاد. ⁽⁵⁴⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در روايت آمده است : دعايى نيست جز آن كه ميان آن و آسمان اجابت ، حجاب و فاصله اى است و آن گاه كه ذكر صلوات بر محمد و آل او به ميان آيد، حجاب ها كنار مى رود و دعا به اجابت مى رسد و بدون صلوات دعا به استجابت نمى رسد. ⁽⁵³⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رسول خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود است :
مرا چون قدح شتر سوار نسازيد؛ زيرا شترسوار قدح خود را پر مى كند و هر وقت خواست مى نوشد، مرا در آغاز دعا و ميانه دعا و آخر دعاى خود قرار دهيد. ⁽⁵²⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از امام كاظم - عليه السلام - درباره معناى درود خدا و فرشتگان و مؤ منان در آيه :
ان الله و ملائكته يصلون على النبى يا ايها الذين امنوا صلوا عليه و سلموا تسليما - صلاة الله رحمته من الله ، و صلاة الملائكه تزكيه منهم له و صلاة لمؤ منين دعاء منهم له
خدا و فرشتگان او بر پيامبر درود مى فرستد. اى كسانى كه ايمان آورده ايد بر او درود فرستيد و به فرمانش به خوبى گردن نهيد!
سؤ ال شده ، فرمودند:
درود فرستادن خدا نوعى رحمت از جانب اوست و درود فرشتگان ستايشى است از زنان نسبت به رسول خدا و درود مؤ منان دعايى است از آنها براى پيامبر - صلى الله عليه و آله - ⁽⁵¹⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام على - عليه السلام - فرمود:
كل دعاء محجوب حتى يصلى على النبى - صلى الله عليه و آله .
هيچ دعايى به آسمان نمى رسد؛ مگر اين دعا كننده بر محمد و آل او صلوات بفرستد.⁽⁴⁹⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام - فرمودند:
من دعا و لم يذكر النبى - صلى الله عليه و آله - رفرف الدعاء على راءسه فاذا ذكر النبى - صلى الله عليه و آله - رفع الدعاء؛
هر كه دعايى كند و نام پيغمبر - صلى الله عليه و اله - نبرد، دعايش گرد سرش بچرخد و هرگاه نام پيغمبر - صلى الله عليه و آله - را برد، دعايش ‍ بالا رود. ⁽⁴⁸⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام - فرمودند:
لا يزال الدعاء محجوبا حتى يصلى على محمد و آل محمد.
پيوسته دعا محجوت است تا صلوات فرستاده شود به محمد و آل محمد - صلى الله عليه و آله .⁽⁴⁷⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

مردى نزد رسول خدا - صلى الله عليه و آله - آمد و عرض كرد: يا رسول الله ! من يك سوم دعاى خود را به تو اختصاص داده ام .
حضرت فرمود: نيك است .
عرض كرد: يا رسول الله ! نيمى از دعاى خود را به شما مخصوص كرده ام ، پيغمبر - صلى الله عليه و آله - فرمود: اين بهتر است .
عرض كرد: همه خود را ويژه شما قرار دادم .
فرمود: در اين صورت خداوند مهمات تو را در امور دنيا و آخرت كفايت فرمايد.
مردى از امام - عليه السلام سؤ ال كرد: خداوند شما را خبر دهد چگونه دعاى خود را براى پيغمبر قرار داده است ؟
امام - عليه السلام - فرمود: از خدا هيچ مساءلت نكرده جز اين كه به صلوات بر محمد و آلش آغاز كرده است ، قبل از خواستن حاجت خويش ⁽⁴⁶⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام - فرمودند:
هر كس را حاجتى به خدا عزوجل باشد، بايد با صلوات بر محمد و آلش ‍ آن را آغاز كند و سپس حاجت خود را بخواهد و باز هم در پايان ، صلوات بر محمد و آلش بفرستد؛ زيرا خداوند عزوجل از آن كريم تر است كه دو طرف را بپذيرد و ميانه را وانهد؛ زيرا صلوات بر محمد و آلش از او محجوب نباشد. ⁽⁴⁵⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

روزى رسول خدا - صلى الله عليه و آله - به اميرالمؤ منين - عليه السلام - فرمود: آيا تو را مژده ندهم ؟
اميرالمؤ منين - عليه السلام - فرمود: بفرما پدر و مادرم قربانت ! شما كه پيوسته مبشر به خير و خوبى ها بوده ايد.
فرمود: جبرييل تازگى براى من خبر خوشى آورده و آن اين است كه هر كدام از امت من هنگامى كه بر من صلوات مى فرستد، اگر نام اهل بيتم را نيز ملحق سازد درهاى آسمان جملگى براى پذيرفتن دعا و عبادت او گشوده گردد، و فرشتگان هفتاد درود بر وى بفرستد، و اين خود محو كننده جرم است ، آن گاه گناهان چون برگ درختان از او بريزد، و خداوند تعالى فرمايد:
لبيك تو را پذيرفتم بنده من خجسته و مسعود باشى ! سپس به فرشتگان گويد: شما هفتادبار بر وى درود فرستاديد و من هفتصدبار؛ ليكن اگر تنها بر من صلوات بفرستد و اهل بيتم را ملحق نسازد ميان دعاى او و آسمان هفتاد
حايل باشد، و خداوند جل و جلاله فرمايد: لالبيك تو را نپذيرفتم خجسته مباد و مسعود نباشى .
اى فرشتگان من ! دعاى او را به آسمان نبرد تا اين كه اهل بيت پيغمبرش را نيز در فرستادن درود با پيغمبر ملحق سازد، پس هم چنين دعايش پذيرفته نگردد و به آسمان بالا نرود تا بر اهل بيت پيغمبر - صلى الله عليه و آله - نيز سلام و درود بفرستند. ⁽⁴⁴⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

شخصى خدمت امام صادق عليه السلام آمد، و عرض كرد: دو آيه در قرآن است كه من هر چه به سراغ آن مى روم آن را نمى يابم و به محتواى آن نمى رسم .
حضرت فرمودند: كدام آيه ؟
او گفت : آيه اول اين سخن خداوند است كه فرمودند: مرا بخوانيد تا دعاى شما را مستجاب كنم ؛ ادعونى استجب لكم و من خدا را مى خوانم اما دعايم مستجاب نمى شود!
امام فرمودند: آيا فكر مى كنى خداوند عزوجل در وعده خود تخلف كرده ؟
گفت نه .
فرمود: پس علت آن چيست ؟
عرض كرد: نمى دانم .
فرمود: اينك به تو خبر مى دهم ، كسى كه اطاعت خداوند متعال كند در آن چه امر به دعا كرده و جهت دعا را در آن رعايت كند اجابت خواهد كرد
عرض كرد: جهت دعا چيست ؟
فرمود: نخست حمد خدا مى كنى و نعمت او را يادآور مى شوى ، سپس ‍ شكر مى كنى ، بعد درود بر پيامبر - صلى الله عليه و آله - مى فرستى ، سپس ‍ گناهانت را به خاطر مى آورى و اقرار مى كنى و از آنها به خدا پناه مى برى و توبه مى نمايى ، اين است جهت دعا!
سپس فرمود: آيه ديگر كدام است ؟
عرض كرد: اين آيه كه مى فرمايد: در راه خدا انفاق كنيد تا خدا بهتر از آن را به شما بدهيد و ما انفقتم من شى ء فهو يخلفه و هو خير الرازقين ولى من در راه خدا انفاق مى كنم ؛ ولى چيزى كه جاى آن را پركند عايد نمى شود!
امام فرمودند: اگر كسى از شما مال حلالى به دست آورد و در راه خدا انفاق كند هيچ درهمى را انفاق نمى كند مگر اين كه خدا عوضش را به او مى دهد.