بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
ان الله و ملائكته يصلون على النبى ،يا ايها الذين امنوا صلوا عليه سلمواتسليما؛
خدا و فرشتگان بر پيامبر درود مى فرستد،اى كسانى كه ايمان آورده اند،بر او درود فرستيد و سلام گوييد و كاملا تسليم فرمان او باشد. (12)
از امام كاظم عليه السلام درباره معناى درود خدا و فرشتگان و مومنان در آيه خداوند و فرشتگان او بر پيامبر درود مى فرستند، اى كسانى كه ايمان آورده ايد! بر او درود فرستادن خدا، نوعى رحمت از جانب اوست و درود فرشتگان ستايشى است از آنها نسبت به رسول خدا و درود مومنان ، دعايى است از آنها براى پيامبر.
امام صادق عليه السلام نيز درباره همين آيه مى فرمايد: پيامبر را ثنا گوييد و به او سلام فرستيد! (يا به فرمانش گردن نهيد)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
امام عسگرى عليه السلام قبل از طلوع خورشيد اين دعا را مى خواند:
اى اولى كه قبل از او اولى نيست ،واى آخرى كه غير او آخرى نيست ،اى قيومى كه انتهايى براى قدمتش نيست ،اى عزيزى كه براى عزتش انقطاعى نيست ،اى چيره و قادرى كه در سلطنتش ضعفى نيست ،اى كريمى كه نعمتش دايمى است .
در پيشگاه تو نيازهايم را تقديم مى دارم و مى خواهم كه بر محمد و اهل بيتش عليه السلام درود فرستى . (11)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
امام جواد - عليه السلام - در دعاى هر روزه ماه مبارك رمضان عرضه مى دارد :
اى آن كه پيش از همه چيز بوده ؛ سپس همه چيز را آفريده ؛سپس باقى مى ماند،در حالى كه همه چيز فانى مى شود.
اى آن كه چيزى مانندش نيست ؛و اى آن كه نه در آسمان هاى فراتر،و نه در زمين هاى فروتر،و نه روى آنها،و نه زير آنها،و نه در ميان آنها معبودى جز او نيست ،كه پرستيده شود.
تو را حمد مى كنم ،حمدى كه هيچ كس - جز تو - را يارى شمردن آن نباشد
پس درود فرست بر محمد و آل محمد،درودى كه هيچ كس - جز تو - را ياراى شمردن آن نباشد. (10)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
رجاء ابى ضحاك ،فرمانده ماءمران براى آوردن امام رضا - عليه السلام - در ضمن شرح عبادت هاى شبانه روزى امام مى گويد:
امام رضا - عليه السلام - هنگامى كه صبح مى كردند،نماز را مى خواند،پس از اسلام ،در جايگاه نماز مى نشست و به تسبيح و حمد و تكبير و تهليل خدا مشغول مى شد،و به پيامبر و آل او صلوات مى فرستاد تا اين كه خورشيد طلوع مى كرد. (9)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
در مجلس ماءمون در حضور اما هشتم ،سخن از مسئله اى به ميان آمد كه به پيامبر گفته بودند كه سلام دادن به شما را مى دانيم ؛ولى صلوات بر شما چگونه است ؟
پيامبر پاسخ فرمود: تقولون اللهم صل على محمد و آل محمد كما صليت و باركت على ابراهيم و آل ابراهيم انك حميد مجيد
ماءمون به اهل مجلس خود كه همه از علماى مذاهب اسلامى بودند گفت : آيا در اين باره (صلوات بر پيامبر به صورت فوق ) اختلافى به چشم مى خورد؟
آنها گفتند: نه و در اين باره همه امت (مذاهب ) متفق اند ماءمون به امام هشتم گفت : آيا درباره آل پيامبر توضيحى داريد؟
امام فرمود: به من بگوييد مراد از يس و القران الحكيم كيست ؟ آنان گفتند: شكى نيست كه منظور از يس محمد صلى الله عليه و آله است . (8)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
امام رضا - عليه السلام - هنگام صبح پس از نماز و پس از اسلام ،در جايگاه نماز مى نشست و به تسبيح و حمد و تكبير و تهليل خدا مشغول مى شد،و به پيامبر و آل او صلوات مى فرستاد تا اين كه خورشيد طلوع مى كرد. (7)
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
از حضرت امام صادق - عليه السلام - روايت شده كه :
هر كه خواهد كه شاد گرداند محمد و آل آن حضرت را - صلوات الله عليهم - به اين نحو،به ايشان صلوات فرستد:
اللهم يا اجود من اعطى و يا خير من سئل و يا ارحم من استرحم اللهم صل على محمد و آله فى الاولين و صل على محمد و آله فى الاخرين و صل على محمد و آله فى الملا الاعلى و صل على محمد و آله فى الملا.والا على و صل على محمد و آله فى المرسلين اعط اللهم محمدا و آله الوسيله و الفضيلة و الشرف والذفعه و الدرجه الكبيرة اللهم انى امنت بمحمد - صلى الله عليه و آله - و لم اءره فلا تحرمنى يوم القيامه رويته و ارزقنى صحبته و توفنى على ملته و اسقينى من حوضه مشربا رويا سائغا هنيئا لا اظماء بعده ابدا انك على كل شى ء قدير. اللهم انى امنت بمحمد صلى الله عليه و آله و لم اءره فعرفنى فى الاجنان وجهنه . اللهم بلغ محمدا صلى الله عليه و آله منى تحتيه و سلاما.
بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ
رب صل عليكم زنه عرشك و مادونه ،و ملا سمواتك و ما فوقهن ،و عدد ارضيك و ما تحتهن و مابينهن ، صلوة تقربهم منك زلفى ،و تكون لك و لهم رضى ،متصلة بنظائرهن ابدا.
پروردگارا!برايشان درود فرست ،هم وزن عرش خود و آن چه زير عرش است (همه عالم )؛و مقدار آن چه آسمان هايت و آن چه در بالاى آن هاست را پرگرداند؛و به مقدار شماره زمين هايت و آن چه در زير آنها و ميان آنهاست (را پر سازد)؛درودى كه ايشان را به كمال قرب تو رساند؛و براى تو و ايشان خوشنودى ؛و هميشه به مانندهاى آن ،درودها پيوسته باشد. (5)

