بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در نوشته هايى از امام رضا - عليه السلام - پيرامون شرايع دين آمده :
صلوات بر محمد و آل محمد در همه جا و هنگام عطسه كردن ، وزيدن باد، و ذبح گوسفند و غيره واجب است .⁽⁸³⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در هر جايى كه اسم مبارك آن پيامبر ص برده شود، خواه خود مذكور نمايد، و خواه ازكسى بشنود در آن مقام ، فرستادن صلوات واجب است و مراد اين است : از ياد كردن و شنيدن اسم مبارك آن حضرت ، فرستادن صلوات واجب مى شود، خواه ذكركردن و شنيدن واجب باشد يا نباشد؛ چنان كه در خواندن و شنيدن آيه عزيمه ، سجده واجب مى شود، اگر چه خواندن و شنيدن آن واجب نباشد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رسول خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود: حيثما كنتم فصلوا على فان صلاتكم تبلغنى ؛ هرجا كه باشيد برمن درود فرستيد؛ زيرا درود شما به من مى رسد. ⁽⁸²⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

همچنين از فاطمه دختر امام حسين - عليه السلام - روايت شده است : وقتى رسول خدا - صلى الله عليه و آله و سلم - داخل مسجد مى شد، صلوات مى فرستاد، و بعد از آن مى گفت :
رب اغفرلى و افتح لى ابواب رحمتك و چون بيرون مى آمد، صلوات و سلام مى فرستاد، و مى فرمود: رب اغفرلنى ذنوبى و افتح لى ابواب فضلك .

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

در بعضى از روايات مذكور است كه :
بايد در وقت دخول و خروج بگويد: اللهم صل على محمد و آل محمد و اما در طريق اصحاب ما، حديثى در خصوص صلوات فرستادن در وقت دخول و خروج مسجد در نظر نيست ، نهايت از آن جا كه براى هريك ، دعاى بلكه چند دعا روايت شده است و صلوات فرستادن پيش از دعا كردن و بعد از آن از لوازم است و تا وقتى كه صلوات فرستادن پيش از دعا كردن و بعد از آن از لوازم است ، و تا وقتى كه صلوات فرستاده نشود دعا محجوب مى ماند و به اجابت نمى رسد، بايد كه البته صلوات فرستيد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

عامه از اميرالمومنين - عليه السلام - روايت كرده اند كه فرمود:
اذا مررتم بالمسجد فصلوا على النبى صلى الله عليه و آله
يعنى ؛ هرگاه از مسجدى عبور كرديد، بر پيغمبر - صلى عليه و آله - صلوات بفرستيد.
چون نظر بر مسجد افتد، بايد صلوات فرستاد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

اميرالمؤ منين على - عليه السلام فرمودند:
هنگامى كه زنى نظر يكى از شما را جلب كرد بايد به همسر خود روى آورد و بداند كه زنان همه از يك مقوله اند.
او بايد شيطان را بر دل خود مسلط نسازد و اگر همسر ندارد، دو ركعت نماز بخواند و سپس به حمد الهى و صلوات بر محمد و آل او بپردازد، و از خدا بخواهد تا بارحمت و فضل خود، وى را استغناى باطنى ببخشد و گره از كارش باز كند. ⁽⁸¹⁾

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

امام صادق - عليه السلام فرمودند:
پس از نماز صبح ، پيش از آن كه حرفى بزنى صدبار بگوييد:
يا رب صل على محمد و آل محمد و عجل فرج آل محمد واعتق رقبتى من النار.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هركس در اين ماه(شعبان) ، بر من صلوات فرستند، خدا ترازوى عمل او را در روزى كه ترازوهاى اعمال سبك باشد، سنگين مى گرداند.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

از سيدالساجدين امام سجاد - عليه السلام - صلواتى وارد شده است ، كه در هر روز ماه مبارك شيعيان در وقت زوال بايد خواند. و آن صلوات ، در مصباح متهجد و غير آن را كتب دعوات مذكور است .
و در كتب عامه مذكور است در آسمان ، دريابى است كه آن را درياى بركات گويند و بر لب آن دريا، درختى است كه آن را درخت تحيات نامند بر آن درخت ، آشيانه مرغى است مسمى به مرغ صلوات .
و وقتى مؤ منى ، در ماه شيعيان ، بر سيد پيغمبران - صلى الله عليه و آله - صلوات فرستد، حق تعالى آن مرغ را امر نمايد تا در آن دريا غوطه خورد، و پرهاى خود را بيفشارد. و هر قطره اى كه از پرهاى آن مرغ بريزد، ملكى خلق نمايد. و جميع آن ملك ها، به تقديس و تحميد و مدح و ثناى پروردگار مشغول گردند. و ثواب آنها در ديوان اعمال صلوات فرستنده ثبت گردد.
و ايضا روايت كرده اند كه يك صلوات در ماه شعبان ، برابر است با ده صلوات در غير ماه شعبان

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

پيامبراكرم - صلى الله عليه و آله - فرمود:
اذا طنت اذن احدكم فليصل على وليقل : ذكرالله بخير من ذكرى ؛
هنگامى كه گوش كسى به صدا در آيد، برمن صلوات بفرستد و بگويد:
ياد خدا از زياد من بهتر است ؛ يعنى : به صدا در آمدن گوش دليل بر آن است كه كسى ذكرى از آن كس (صاحب گوش ) به ميان آورده است .

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

حسن بن راشد گفت : به امام جعفر صادق - عليه السلام - عرض كردم : آيا غير از اعياد مشهوره ، عيد ديگرى نيز هست ؟ فرمود: شريف تر و كامل تر از همه آنها روزى است كه رسول خدا - صلى الله عليه و آله - مبعوث گرديد.
عرض كردم : آن روز، كدام روز بود؟ فرمود: آن روز شنبه بيست و هفتم ماه رجب بود. عرض كردم : در آن روز، چه عملى بايد به جاى آورد؟
فرمود: روزه مى گيرى و صلوات بسيار بر محمد و آل محمد - عليهم السلام - مى فرستى.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

عبيدالله بن عبدالله دهقان گويد: نزد امام رضا - عليه السلام - رفتم ، به من فرمود: معنى قول خدا: و ياد كرد نام پروردگار خود را و صلوة به جا آورد چيست ؟
گفتم : يعنى هر وقت به ياد خدا آمد برخاست و نماز خواند.
در پاسخم فرمود: در اين صورت خدا تكليف نابه جا وزورى كرده است .
پس من گفتم : پس چگونه است معنى آن ؟
فرمود: وقتى به ياد پروردگارش آيد، صلوات بر محمد و آلش ‍ فرستد.

بِسْمِ اللّهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحيمْ

پيغمبر خدا - صلى الله عليه و آله - فرمود:
در هر روز جمعه بسيار من صلوات و درود فرستيد؛ زيرا صلوات امنم در هر جمعه بر من عرضه مى شود و هر كه برمن بيشتر درود فرستد منزلت و مقام او به من نزديك تر است .